ΙΩΑΝΝΙΝΑ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008

 Αξιότιμοι κύριοι σύνεδροι, αγαπητοί συμπατριώτες

         Είμαι χαρούμενος που για μια ακόμα φορά βρίσκομαι κοντά σας και μου δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνήσω με όλους τους συμπατριώτες μας, Ηπειρώτες από όλη την υφήλιο, και να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες για την πρόοδο και την ευημερία της ιδιαίτερης μου πατρίδας, της Βορείου Ηπείρου.

         Βορειοηπειρώτες υπάρχουν σε όλη την γη, στην Ελλάδα, στην Αμερική, στην Ευρώπη, στην Ωκεανία κλπ. Η Βόρειος Ήπειρος όμως είναι μία και βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα βόρεια από εδώ που βρισκόμαστε εμείς τώρα. Για τον λόγο αυτόν πιστεύω ότι ασχέτως των συζητήσεων και των απόψεων που εκφράζονται και πρέπει να διατυπώνονται από όλους τους συμπατριώτες μας όπου αυτοί και αν κατοικούν. Διότι όλοι έχουν και έχουμε ανησυχίες και προβληματισμούς για το μέλλον αυτού του μαρτυρικού τόπου που λέγεται Βόρειος Ήπειρος. Η τελική άποψη όμως που πρέπει να λαμβάνεται υπ΄όψη είναι αυτή, όλων μας που κατοικούμε στην Βόρειο Ήπειρο και βιώνουμε καθημερινά τα προβλήματα, τις πιέσεις και τις αντιδημοκρατικές μεθόδους του αλβανικού κράτους. Του κράτους με το οποίο αναγκαστικά συμβιώνουμε τα τελευταία ογδόντα χρόνια.

Αγαπητοί συμπατριώτες

         Θέλω να τονίσω κατηγορηματικά ότι κανένας Βορειοηπειρώτης, στέλεχος ή πολιτευτής αλβανικών κομμάτων δεν διώχθηκε από τις αλβανικές αρχές, όλα αυτά τα χρόνια. Πιστεύω ότι δεν είναι τυχαίο. Απλώς η παρουσία τους στα δημόσια πράγματα όχι μόνο δεν ενοχλεί το αλβανικό κατεστημένο αλλά αντιθέτως.

         Δεν διεκδικούμε το αλάθητο, δεν ισχυριζόμαστε ότι έγιναν όλα τέλεια. Ασφαλώς και υπήρξαν αδυναμίες και παραλήψεις από την μεριά μας, άλλωστε μόνο όσοι δεν κάνουν τίποτα, αυτοί δεν κάνουν λάθη. Γι’αυτόν το λόγο θεωρώ λανθασμένη την απόφαση των διοργανωτών του συνεδρίου να μας αντιμετωπίσουν όλους κάτω από το ίδιο πρίσμα. Πρώτα από όλους εμείς ξέρουμε ότι δεν περισσεύει κανείς και ότι είμαστε πολύ λίγοι για να έχουμε την πολυτέλεια να τσακωνόμαστε μεταξύ μας.

        Θέλω να πιστεύω ότι γι’αυτή την κατάσταση εμείς έχουμε το μικρότερο μερίδιο της ευθύνης, γιατί εμείς παραμένουμε πάντα σταθεροί στις απόψεις μας και στις αρχές μας. Κάποιοι άλλοι ήλθαν, έφυγαν ξανάρθαν και ξαναέφυγαν, και τώρα που ο αλβανικός εκλογικός νόμος τους απομονώνει και περιορίζει τον ρόλο τους μέσα στα αλβανικά κόμματα επιζητούν την επιστροφή τους στην «Ομόνοια» παριστάνοντας τους αναδιοργανωτές. Εγώ πιστεύω ότι έρχονται μέχρι να ξαναφύγουν, ειλικρινά ελπίζω να κάνω λάθος και πραγματικά να κατάλαβαν το κακό που προκάλεσαν στον τόπο μας όλα αυτά τα χρόνια με την στάση τους.

          Από τον καιρό που το τελευταίο συνέδριο της «Ομόνοιας» μου έκανε την τιμή να με αναδείξει στην θέση του προέδρου, έχω πάρει μερικές σημαντικές πρωτοβουλίες σε συνεργασία πάντα με το γενικό συμβούλιο, που με λίγα λόγια θα ήθελα να σας αναφέρω:

1.      Ανακαινήσαμε και λειτουργούμε τα γραφεία μας στους Αγίους Σαράντα με καθημερινή γραμματειακή υποστήριξη.

2.      Προχωρήσαμε στην επανέκδοση της εφημερίδας μας «Η Φωνή της Ομόνοιας».

3.      Λειτουργεί ιστοσελίδα της «Ομόνοιας» στο διαδίκτυο.

4.      Καθιέρωσα περιοδείες στα χωριά της Βορείου Ηπείρου, έχω επισκευθεί πολλά από αυτά και δεσμεύομαι να τα επισκευθώ όλα, έτσι ώστε να ακούσω από πρώτο χέρι τα προβλήματα και τις απόψεις των συμπατριωτών μας.

5.      Το σημαντικότερο από όλα αυτά είναι η προσπάθεια, πάντα σε συνεργασία με το εθνικό κέντρο, που έχει ξεκινήσει για την αναδιοργάνωση της οργάνωσης μας με σκοπό να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες του λαού μας, αλλά και στις απαιτήσεις των καιρών.