Πριν περίπου διακόσια χρόνια, κάτω από την τούρκικη σκλαβιά και την τουρκοποίηση των ονομάτων των χριστιανών ορθόδοξων, τον χωριών και τοπωνυμίων στη Βόρειο Ήπειρο, με τη δύναμη των όπλων και τον εκφοβισμό διαπράττεται ένα μεγάλο έγκλημα. Τρεις Ναοί, ο Αϊ-Γιώργης, ο Αϊ-Αθανάσιος και ο Αηλιάς, που βρίσκονταν στη ραχούλα ανατολικά της Μέλιανης και νοτιοδυτικά του χωριού Βραχογοραντζή στην περιοχή της Μαύρης Ρίζας, όπου για εκατοντάδες χρόνια άνθησε και μεγαλούργησε η Ορθοδοξία αρπάζονται και καταστρέφονται.

            Στη θέση τους τοποθετείται Τεκές, που εκπροσωπεί ένα δόγμα της μουσουλμανικής θρησκείας. Παρά τους δικαστικούς αγώνες στα Ιωάννινα και την Κωνσταντινούπολη που κερδήθηκαν από τους χωριανούς και παρότι οι αποφάσεις διέταζαν την επιστροφή τους στον αρχικό τους ρόλο ποτέ αυτές η αποφάσεις της Δικαιοσύνης δεν εκτελέστηκαν. Η περιοχή από χώρος ορθόδοξος και νόμιμη περιουσία του χωριού παρέμεινε Τεκές.

           Στα χρόνια του κομουνιστικού καθεστώτος, από το 1967, μαζί με τα υπόλοιπα θρησκευτικά μνημεία και αυτό για 24 χρόνια έγινε αρχικά στρατόπεδο και στη συνέχεια για πολλά χρόνια ένα ερείπιο και βοσκότοπος. Μετά το 1991 ξαναλειτούργησε ο Τεκές, που τον επισκέπτονται καθημερινά διάφοροι άνθρωποι, που πιστεύουν στο δόγμα που αυτός αντιπροσωπεύει, αλλά και πολλοί τουρίστες.

            Σεβόμαστε τα θρησκευτικά δικαιώματα καθενός. Όμως, παρόλο που πέρασαν πολλά χρόνια, η μεγάλη αυτή πληγή συνεχίζει να αιμορραγεί. Από την πλευρά μας  σεβόμαστε και δεχτήκαμε αυτό το καθεστώς και ποτέ δεν δημιουργήσαμε σαν χωριό το παρά μικρό πρόβλημα. Αντίθετα από την πλευρά τον ανθρώπων που ζουν στον Τεκέ και από άλλους που τον χρηματοδοτούν τους τελευταίους μήνες δημιουργούνται καινούργια προβλήματα καθώς αυτοί διεκδικούν παράνομα μια μεγάλη έκταση που είναι λιβάδια δυτικά του χωριού με την ονομασία Προσήλια, Κερασιά και Γκαμίνια. Είναι ο τόπος που έγινε το έγκλημα της 2 Αυγούστου 1943, που ποτίστηκε με το αίμα τον 25 νέων από το χωριό και τη Γλίνα εκεί που για αιώνες στέκεται το Κόκκινο Λιθάρι.

            Αυτή τη γη προσπαθούν να εντάξουν με ψεύτικα στοιχεία σαν περιουσιακό στοιχείο του Τεκέ. Με βία και εκβιασμούς διώχνουν τα ζώα τον χωριανών και διατυμπανίζουν πώς θα βάλουν και φράχτες. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα είναι μια νέα τραγωδία η οποία πρέπει με κάθε μέσον να αποτρέψουμε και πρώτα από όλα οι Αρχές του χωριού, της Επαρχίας της Κάτω Δρόπολης και της Νομαρχίας Αργυροκάστρου. Πρέπει να ενημερωθεί το Ελληνικό Προξενείο και η διαμαρτυρία μας να γίνει  έντονη στην κυβέρνηση και αν χρειαστεί και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια.

            Μας περιμένει ένας μεγάλος και δύσκολος αγώνας αλλά ενωμένοι μπορούμε και θα κερδίσουμε σε τούτες της στιγμές. Οι κάτοικοι της Βραχογοραντζής παντού όπου και αν βρίσκονται θα συμμετάσχουν με κάθε μέσον  σ’ αυτόν τον αγώνα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να αρπαχτεί ούτε μια παλάμη γης. Καλούμε όλους τους Βορειοηπειρώτες να συμπαρασταθούν στον δύσκολο αυτό αγώνα.

  Λαμία  16 Απριλίου 2008  

   Χαράλαμπος Δ. Γιάννη