Της Βραχογοραντζής  τα  ιερά
Στα ίχνη  κρύβαν   μυστικά
Τα αγόρια της τα ζωηρά
Εκφράζαν  και  πονηριά
 
Μες΄ τον  καθαρό  αέρα
Και  στα  δροσερά  νερά
Του  χωριού  μου  τα  αγόρια
Γίνονταν  σαν  περιστέρια

Είχαν  τρυφερό  κορμί
Φρόνιμα  σαν  το  αρνί
Όλη  μέρα  τριγυρνούσαν
Τα  κορίτσια  κυνηγούσαν
 
Και  στα  είκοσι  σωστά
Είχαν  κάλη  και ομορφιά
Φρόντιζαν  και  σταματούσαν
Τα  κορίτσια  που  αγαπούσαν
 
Του  χωριού  μου  τα  αγόρια
Δεν  χάριζαν  περιθώρια
Στη  δική  τους  γειτονιά
Έστηναν  συμπεθεριά
 
Τώρα  ήρθαν  άλλα  χρόνια
Και  καημό  έχουν  τα  αγόρια
Τα  κορίτσια  του  χωριού
Μας  πορεύονται  αλλού
 
Σεις  κορίτσια  και  αγόρια
Στου  χωριού  τα  περιβόλια
Βρείτε  χρόνο  και  γυρίστε
Και  το  γλέντι  εκεί  στήστε
 
Όσο  και  καλά  περνάτε
Το  χωριό  σας  μη  ξεχνάτε
Του  χωριού  η  αγκαλιά
Σας  χαρίζει  συντροφιά