Στο νου  μου φέρνω  βιαστικά                           
Εκείνα τα χρόνια  τα  παλιά                               
Του χωριού  μου  τα  κορίτσια                           
Είχαν όνειρα  και γλύκα                                     
 
Ήταν  όμορφα, αγνά                                             
Μα και πολύ  πιεστικά                                         
Εργάζονταν  με  σεβασμό                                    
Στο σπίτι , συνεταιρισμό  

                                 
 
Με τη μαντίλα  στη  δουλειά                                 
Σεμνά, με  μάτια  κρυφά                                       
Στο νου βαθιά  κρατούσαν                                   
Το  αγόρι  που  αγαπούσαν                                   
 
Ήταν  καλές  νοικοκυρές                                       
’ξιες  μαμάδες  και  γιαγιές                                   
Σαν  σύζυγοι  εξαιρετικές                                       
Στήριζαν  όλες  τις  γενιές                                      
 
Μα ήρθαν  άλλες  εποχές                                          
Αυτές  αισθάνθηκαν  κυρές                                      
Στις μεταρρυθμίσεις  και  αλλαγές                           
Έγιναν  ανταγωνιστικές                                            
 
Έχουν  και  πάλι  ομορφιές                                         
Είναι  απλές  και  τρυφερές                                        
Στο  νου  τους πάλι  προσπερνούν                             
Το  αγόρι  τους  που  αγαπούν                      
 
Μπροστά  τους  έχουν προοπτικές                               
Σχεδιάζουν  μέλλον  και  σπουδές                               
Είναι  γιατροί,  καθηγητές                                            
Φρόνιμες  και  αυθεντικές                                            
 
Όπου  και  αν  είστε  μακριά                                        
Την πατρική σας  αγκαλιά                                          
Τους  δρόμους ,βράχους  και  νερά                             
Να τα ΄χετε  πάντα  στην  καρδιά                               
 
Όσο  μακριά  κ΄ αν  πάτε
Τη Βραχογοραντζή  μη  την ξεχνάτε
Στα δικά της  περιβόλια
Αλλάξτε  βέρες  και βραχιόλι