Τα αδέρφια μας δεν μας ξέχασαν

Τα αδέρφια μας δεν μας ξέχασαν,
μας έδωσαν το χέρι.
Την αρετή μας έστειλαν
σε τούτα τα άγρια μέρη.

Μας ένιωσαν τους πόνους μας,
τα βάσανα τα χίλια.
Τη δίψα της ψυχούλας μας ,
που άντεξε τα μύρια.

Είμαστε αδέρφια Έλληνες ,
ξ ΣΦΕΒΑ αγρυπνάει.
Είναι κομμάτι του κορμού,
και η πληγή πονάει.

Το αίμα νερό δεν γίνεται,
το λέει η ιστορία.
Κι αν γίνεται δεν πίνεται,
μας κρίνει η ιστορία.

Γι' αυτό και αγωνίζονται ,
του Άϊ Δημήτρη οι νέοι ,
με θάρρος θυσιάζονται ,
για τα βορειοηπειρωτικά τα χρέη.

Το όραμα τους είν' λαμπρό,
και το καθήκον ιερό.
Ο αγώνας για Ελληνισμό,
έχει ελπίδα , και καημό.